Maximilien Seeger is de vlaggendrager van Paralympic Team Belgium

De slechtziende skiër Maximilien Seeger zal de Belgische delegatie leiden op de Paralympische Spelen in Milano Cortina. Zijn benoeming tot vlaggendrager was voor ons een mooie gelegenheid om hem te spreken over de aankomst in het atletendorp en zijn eerste indrukken aan de zijde van gids Jérémy Mestdagh.

Max, kan je ons in enkele zinnen een samenvatting geven van je reis naar Cortina en je ontdekking van de Spelen bij je aankomst in de Dolomieten?

Een groot deel van het team had zaterdagmorgen afgesproken op Brussels Airport. Ondanks het vroege uur en de grote hoeveelheid bagage die moest worden ingecheckt, verliep alles vlot, van de check-in tot de boarding. Ik moet toegeven dat ik een beetje chaos verwachtte bij aankomst op de luchthaven van Venetië, gezien de omvang van het evenement. Maar we werden heel vriendelijk opgewacht door een aantal vrijwilligers die ons bij de uitgang van het vliegtuig stonden op te wachten. Zij begeleidden ons naar onze bagage, onze ski's en onze accreditaties. Vervolgens namen we samen met het Nederlandse team de bus naar het atletendorp in Cortina, waar we tijdens de Spelen zullen verblijven.

Eenmaal ter plaatse aangekomen, hebben we onze kamers ontdekt. Ik moet zeggen dat de omgeving vrij comfortabel is voor prefab-gebouwen. Alles is zo ontworpen dat het na afloop van de Spelen kan worden hergebruikt of gerecycled, een concept dat helemaal past in deze tijden.

Is er iets dat je sinds je aankomst in het bijzonder is bijgebleven?

Ik vind het echt geweldig dat alle atleten op één plek bij elkaar zijn. Jérémy en ik kennen er veel via de competities, maar ze nemen niet allemaal het hele jaar door deel aan dezelfde wedstrijden. De sfeer in het dorp is naar mijn mening vrij uniek.

Ik ben ook onder de indruk van de beschikbaarheid van de vrijwilligers. Er is altijd iemand bereid om je te helpen, waar je ook bent en wat je vraag of verzoek ook is. 

Na je laatste competitie nam je een korte familiebreak. Sinds je aankomst hier in Cortina heb je de kans gehad om de pistes te verkennen en weer op de ski's te stappen. Is het bijzonder om te skiën in een paralympische context?

Over het algemeen keken ‘Jé’ en ik er enorm naar uit om weer op de ski's te staan, ongeacht wat er op het spel staat. Uiteindelijk benaderen we deze Paralympische Spelen op dezelfde manier als de andere wedstrijden waaraan we deelnemen. We proberen ons echt te concentreren op de prestaties en de verschillende aspecten die eraan gelinkt zijn, of het nu gaat om onze techniek of onze communicatie. Het dorp en de Spelen staan echt los van het skiën en onze sportprestaties, ook al genieten we daar ook van.

Wat mij bijzonder blij maakt, is het programma en het feit dat we meteen beginnen met de snelheidswedstrijden, waar Jérémy en ik het meest van houden. Onze eerste training was een Super G-parcours en er is geen betere manier om terug in een intensieve trainingsmodus te kruipen.

Deze Spelen in Milano Cortina zijn de eerste voor Jérémy en jou. Hoe voel je je bij het feit dat je je land mag vertegenwoordigen op één van de grootste sportevenementen ter wereld?

Om eerlijk te zijn, ben ik me daar nog niet helemaal van bewust. Het dorp raakt langzaam vol, maar we zijn nog niet op de competitiepiste geweest met de tribunes, het publiek, enz. Maar dit is ongetwijfeld het resultaat van een project dat samen met Jérémy is ontstaan, toen we nog niet wisten hoeveel inzet er nodig zou zijn om ons te kwalificeren en wat dat vervolgens zou betekenen.

Op dit moment leggen we onszelf geen extra druk op, ook al zijn we natuurlijk erg trots om hier in Cortina de Belgische kleuren te vertegenwoordigen, wat synoniem staat voor het succes van ons oorspronkelijke project. We zullen tijdens elke wedstrijd ons uiterste best doen om Cortina te verlaten met de beste prestaties die we tijdens deze Spelen hebben kunnen neerzetten.

Je hebt onlangs de vraag gekregen om de Belgische vlag te dragen tijdens de openingsceremonie, ook al zal dat via een video-opname zijn. Wat betekent het voor jou om de delegatie van Paralympic Team Belgium te leiden in de rol van vlaggendrager?

Ik denk dat het een bijzonder moment zal zijn wanneer ik de vlag in handen zal hebben, ook al kan ik me inbeelden dat een opgenomen video heel anders zal aanvoelen dan een intocht in een stadion. Hoe dan ook, de symboliek is erg belangrijk voor mij, het is iets wat ik hoopte te kunnen doen. Ik had het er met Jérémy al over, zonder het echter openbaar te bespreken. Je vlag dragen voor de hele wereld is iets heel krachtigs en een grote eer.

Ik ben me er goed van bewust dat de context bijzonder is, met verschrikkelijke gebeurtenissen op verschillende plaatsen in de wereld, ook al ben ik verre van een expert in geopolitiek. Ik laat de bevoegde autoriteiten oordelen over de feiten en de nodige sancties opleggen voor de gepleegde inbreuken. Het feit dat dit tijdens de Spelen gebeurt, zal ongetwijfeld ook een zekere visibiliteit geven aan deze drama's en ik hoop dat dit zal leiden tot een meer globale reflectie over de principes en het belang van democratie.

Zelf ben ik er echter van overtuigd dat de Spelen voor de meeste atleten, die zichzelf niet als politieke vertegenwoordigers van hun land beschouwen, een sportevenement blijven. Het is deze overtuiging die mij ertoe heeft gebracht om de rol van vlaggendrager te aanvaarden, na overleg met het hele team ter plaatse. Het was voor mij belangrijk en noodzakelijk dat de beslissing om deel te nemen aan de ceremonie door onze hele delegatie werd gedeeld en niet alleen ging over de aanvaarding of weigering van de rol van vlaggendrager. We zullen dus allemaal aanwezig zijn op de door de organisatie geplande opname.