• Basketbal op Vlaams en nationaal niveau
• Basketbal op internationaal vlak
• Classificatie voor rolstoelbasketbal

Basketbal op internationaal vlak
Rolstoelbasketbal werd in 1960 voor het eerst op de Paralympische zomerspelen te Rome (Italië) geïntroduceerd. Voor 1960 stond rolstoelbasketbal ook al geprogrammeerd op de Stoke Mandeville Games, die de voorloper van de Paralympische Spelen vormen. Het bestuur is in handen van deIWBF (International Wheelchair Basketball Federation), waarbij momenteel clubs zijn aangesloten uit 77 verschillende landen.

Classificatie
Het classificatiecijfer is afhankelijk van de functionele mogelijkheden van een speler. Hoe groter de mogelijkheden hoe groter het classificatiecijfer is.

De spelers worden geclassificeerd door middel van een functionele en medische classificatie.
De functionele classificatie is vooral gebaseerd op sportspecifieke tests zoals werpen, passen, rebound en dribbelen. De medische diagnose of het onderzoek van de spierfuncties zijn minder van toepassing voor het classificeren. Toch is het een eerste indicator om een speler te plaatsen bij de start van zijn ’basket’ activiteiten.

Beginnende spelers, jeugdspelers en dames krijgen bonificaties volgens het reglement.

In basketbal wordt een speler ingedeeld in één van de acht klassen. De klassen gaan van 1.0 tot 4.5 (Klassen 1.0, 1.5, 2.0, 2.5, 3.0, 3.5, 4.0 en 4,5) waarbij een hoger cijfer aangeeft dat de speler minder motorische beperkingen heeft.

Het maximaal toegestane puntenaantal van een opgesteld team is 14.0 voor landenteams en 14.5 voor clubteams. Het gebruik van een maximum puntenaantal op basis van classificatiepunten zorgt voor gelijkwaardigheid in teams. Hierdoor zijn ook spelers met een ernstigere beperking noodzakelijk voor het team.